"Laat haat in welke vorm dan ook geen macht over je ziel krijgen, want met haat is nog nooit iets goeds gebouwd. Haat is een ziekte die steeds sterker dezelfde ziekte bij anderen voortbrengt."
David van Hessen mei 1943
uit: Het verhaal van Edith
Op 4 mei herdenken wij onze doden, op 5 mei vieren wij onze bevrijding...
Wanneer je met Israelische Palestijnen praat over hun geschiedenis kunnen ze je vertellen wat ze verloren hebben, wat hun volk en familie moest doorstaan, nog steeds moet doorstaan en wat zij zelf meemaken.
"Sorry maar waarom moesten wij boeten voor de fouten van anderen? Waarom leeft nu een deel van mijn familie als honden in een vluchtelingenkamp, zonder dat wij elkaar kunnen zien?"
Maar laten we het hebben over de toekomst zeg ik, something has to give.....khalas.....genoeg geweest....wat is de prijs die je wilt betalen voor vrede?
"Wat vrede? Welke vrede?" is het antwoord.
Ik heb veel van dit soort gesprekken gevoerd.
En toen was er Gaza...
De honderden doden, de beelden van de kinderen onder het puin, demonstraties in Israel, de arrestaties van mensen die 'nee' zeiden tegen de oorlog...
Ik slik mijn vraag over vrede in.
De verkiezingen waren het moment om je stem te laten horen. Een politieke leider in dit land kan spreken over de deportatie van de Israelische Palestijnen uit Israel. 'Death to all Arabs!' wordt er door zijn aanhangers geroepen. Zijn partij werd derde in de verkiezingen...
Wat vrede, welke vrede? vraag me me nu af.
maandag 12 januari 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)